Het moet niet gekker worden.

We omarmen de nieuwkomers, maar we moeten de oudkomers niet vergeten! We moeten ze helpen zich bij ons thuis te voelen.

Want in Den Haag heeft de gemeente 22 imams en andere godsdienstwerkers benaderd vanuit de gedachte dat als zij inburgeren, zij het inburgeren kunnen verspreiden onder hun kudde.

Een fantastisch inititatief dat wij toejuichen.

Van de 22 vielen er 8 af. Zo bleek er één al ingeburgerd, en de andere was de echtgenote van een godsdienstwerker. Mooi trouwens: godsdienstwerker, straathoekwerker, interieurmedewerker, sexwerker. Allemaal hele fatsoenlijke benamingen die gelukkig zijn ingeburgerd. Terug naar Den Haag: weer een ander zat in het bestuur van een godsdienstwerkplaats, mag je dat zo noemen? De SP heeft vragen gesteld in de Haagse Raad. Ze vindt dat een bestuurder of de vrouw van een imam ook een inburgeringscursus moet kunnen doen. Kunnen? Ja Kunnen! Want het gaat hier om een vrijwillige inburgeringscursus. Die voor andere ‘werkers’ gewoon verplicht is. Zo zakte onlangs een Amerikaanse ondernemer die al twintig jaar in Amsterdam woont op de vraag wat ie moest doen als ie werkloos werd. Hij vulde in ‘naar Monsterboard gaan’, maar het moest zijn ‘zich melden bij het CWI’!

De sanctie is dat je het opnieuw moet proberen en een boete moet betalen als je het niet doet. En dat je door de inburgeringswerker boos wordt aangekeken.